Anthropic propón organizar a memoria dos axentes de IA en catro capas cun repaso periódico
Un texto de investigación de Anthropic describe como dar memoria a un axente entre sesións, e un docente do grupo adaptou o seu sistema a esa idea e explícao nun artigo con instrucións.
Os axentes de IA para o ordenador, como Claude Code, non lembran nada dunha sesión a outra salvo que se lles dea algún modo de facelo. Anthropic publicou o 6 de novembro «The components of agent memory», onde ordena esa memoria en catro capas: as transcricións, un rexistro consultable do que o axente fixo; as notas de memoria, que o axente escribe durante as sesións; as representacións, estruturas ordenadas construídas a partir das notas, como unha wiki de páxinas ligadas; e o contexto inxectado, unha capa pequena que se carga ao comezar cada sesión e que debe ser breve porque unhas instrucións demasiado longas reducen o ben que o axente as segue.
O texto engade un repaso fóra de liña, que chama «dreaming»: o axente revisa as súas transcricións para contrastar as notas, corrixir erros, construír representacións e decidir que se precarga en sesións futuras. Os autores advirten de que ese repaso consome cómputo e convén centralo no que probablemente cambie.
Juan José de Haro, autor do blog Bilateria, adaptou o seu sistema persoal a esta estrutura e explícao no artigo «Agentes de IA que aprenden mientras duermen», publicado o 7 de novembro. Propón un perfil breve, notas do axente cun índice, unha wiki de proxectos con rexistros de decisións e as conversas gardadas como material en bruto, cun repaso diario que só escribe unha proposta: o axente comproba cada punto antes de aplicalo e os cambios do perfil requiren a aprobación da persoa. Inclúe un texto para lle pedir ao propio axente que monte o sistema.
O artigo sinala límites que importan a quen o valore nun centro: as conversas gardadas conteñen información sensible, o repaso pode equivocarse e a memoria de cada ferramenta non se comparte coas demais. Sobre que datos do alumnado debería poder ver e lembrar un axente, o diario xa publicou unha reportaxe.
Anthropic propón organizar a memoria dos axentes de IA en catro capas cun repaso periódico
Un texto de investigación de Anthropic describe como dar memoria a un axente entre sesións, e un docente do grupo adaptou o seu sistema a esa idea e explícao nun artigo con instrucións.
Os axentes de IA para o ordenador, como Claude Code, non lembran nada dunha sesión a outra salvo que se lles dea algún modo de facelo. Anthropic publicou o 6 de novembro «The components of agent memory», onde ordena esa memoria en catro capas: as transcricións, un rexistro consultable do que o axente fixo; as notas de memoria, que o axente escribe durante as sesións; as representacións, estruturas ordenadas construídas a partir das notas, como unha wiki de páxinas ligadas; e o contexto inxectado, unha capa pequena que se carga ao comezar cada sesión e que debe ser breve porque unhas instrucións demasiado longas reducen o ben que o axente as segue.
O texto engade un repaso fóra de liña, que chama «dreaming»: o axente revisa as súas transcricións para contrastar as notas, corrixir erros, construír representacións e decidir que se precarga en sesións futuras. Os autores advirten de que ese repaso consome cómputo e convén centralo no que probablemente cambie.
Juan José de Haro, autor do blog Bilateria, adaptou o seu sistema persoal a esta estrutura e explícao no artigo «Agentes de IA que aprenden mientras duermen», publicado o 7 de novembro. Propón un perfil breve, notas do axente cun índice, unha wiki de proxectos con rexistros de decisións e as conversas gardadas como material en bruto, cun repaso diario que só escribe unha proposta: o axente comproba cada punto antes de aplicalo e os cambios do perfil requiren a aprobación da persoa. Inclúe un texto para lle pedir ao propio axente que monte o sistema.
O artigo sinala límites que importan a quen o valore nun centro: as conversas gardadas conteñen información sensible, o repaso pode equivocarse e a memoria de cada ferramenta non se comparte coas demais. Sobre que datos do alumnado debería poder ver e lembrar un axente, o diario xa publicou unha reportaxe.
