O regulador universitario inglés aclara que prácticas con IA encaixan nas súas condicións de calidade e publica o estudo no que se apoia
A Office for Students e Advance HE reúnen un informe de 48 páxinas, baseado en máis de 300 estudantes e docentes, e unha guía que traduce os seus achados ás condicións B1, B2 e B4 de rexistro.
A Office for Students (OfS) é o regulador da educación superior en Inglaterra; Advance HE é unha organización de membros que apoia a mellora do ensino universitario en máis de 30 países. O 11 de novembro de 2026 publicaron xuntas Artificial intelligence in higher education, que consta de dúas partes: un informe de investigación, Making AI work for students, e unha guía web de prácticas institucionais eficaces. Van dirixidos sobre todo a universidades e colexios ingleses. O diario xa contou o anuncio e a discusión que abriu; este artigo céntrase no que din os documentos.
O informe baséase na consulta realizada entre xuño e setembro de 2026: 16 encontros, 64 respostas a preguntas abertas e 22 entrevistas, coa voz de 244 membros do persoal e 91 estudantes de polo menos 127 institucións. Os seus autores advirten de que os participantes se apuntaron voluntariamente, polo que poden non representar toda a poboación, e de que as conclusións son da OfS e Advance HE, non requisitos regulatorios.
Citando enquisas do Higher Education Policy Institute (HEPI), o informe sinala que o 94 % do alumnado declaraba a finais de 2025 ter usado IA xenerativa en tarefas avaliables, fronte ao 53 % de finais de 2023. Recolle usos valiosos, sobre todo para estudantes con discapacidade ou cuxa primeira lingua non é o inglés, e un risco central: descargar na IA a lectura, a resolución de problemas ou a redacción pode eludir o esforzo produtivo (productive struggle) necesario para aprender.
O capítulo de avaliación é o máis contundente. Describe que moitas tarefas non supervisadas poden completarse con boa nota cunha participación escasa do estudante, e que os semáforos (vermello, ámbar, verde) cos que moitas institucións clasifican os usos permitidos son difíciles de facer cumprir se non cambia o deseño das probas. Sobre os detectores, conclúe que o seu resultado debe ser, como moito, unha proba máis; a guía pide nos procesos por conduta irregular un conxunto equilibrado de evidencias, sen «placing disproportionate weight on the outputs of AI detection tools». Defende as avaliacións seguras (exames presenciais, presentacións, exames orais, tarefas prácticas) e recoñece a súa posible menor autenticidade. Engade: «If it becomes possible to complete an assessment using AI without the knowledge and skills being tested, the assessment should be replaced.» Como exemplo, a Universidade de Bath pasou en setembro de 2026 a dous «carrís»: un pechado, sen acceso á IA, e outro aberto, deseñado dando por feito que se usará.
Sobre alfabetización e estratexia, o informe constata que a formación do alumnado é desigual, que a do profesorado adoita ser optativa e con pouca participación, e que en moitas institucións os enfoques nacen da iniciativa de docentes concretos. A Universidade de Kent, como estudo de caso, ofrece unha plataforma ChatGPT Edu con formación previa obrigatoria en alfabetización, uso responsable e protección de datos, aínda que usala é opcional.
A guía é a parte regulatoria. Ofrece exemplos de prácticas que probablemente cumpren as condicións B1 (experiencia académica), B2 (apoio) e B4 (avaliación): revisar a calidade dos materiais e da retroalimentación elaborados con IA, informar con claridade ao alumnado de que usos se permiten e mitigar as diferenzas de acceso. Aclara que non introducirá novas normas. No futuro sistema de calidade que propón, espera que as institucións demostren que as súas avaliacións resisten á IA, con posible consecuencia para a súa cualificación se hai dúbidas.
Entre os documentos da biblioteca, relaciónase co informe do comité do MIT, que tamén pide redeseñar a avaliación; aquí a orixe é un regulador e o foco, o cumprimento normativo. Límites: é un estudo cualitativo e autoseleccionado, centrado en Inglaterra. Para un docente de calquera nivel, o máis útil é o capítulo 2, coas opcións de redeseño, e os apartados 53 a 55 sobre políticas de uso. Para comezar, abonda a guía web, que se le en poucos minutos.
O regulador universitario inglés aclara que prácticas con IA encaixan nas súas condicións de calidade e publica o estudo no que se apoia
A Office for Students e Advance HE reúnen un informe de 48 páxinas, baseado en máis de 300 estudantes e docentes, e unha guía que traduce os seus achados ás condicións B1, B2 e B4 de rexistro.
A Office for Students (OfS) é o regulador da educación superior en Inglaterra; Advance HE é unha organización de membros que apoia a mellora do ensino universitario en máis de 30 países. O 11 de novembro de 2026 publicaron xuntas Artificial intelligence in higher education, que consta de dúas partes: un informe de investigación, Making AI work for students, e unha guía web de prácticas institucionais eficaces. Van dirixidos sobre todo a universidades e colexios ingleses. O diario xa contou o anuncio e a discusión que abriu; este artigo céntrase no que din os documentos.
O informe baséase na consulta realizada entre xuño e setembro de 2026: 16 encontros, 64 respostas a preguntas abertas e 22 entrevistas, coa voz de 244 membros do persoal e 91 estudantes de polo menos 127 institucións. Os seus autores advirten de que os participantes se apuntaron voluntariamente, polo que poden non representar toda a poboación, e de que as conclusións son da OfS e Advance HE, non requisitos regulatorios.
Citando enquisas do Higher Education Policy Institute (HEPI), o informe sinala que o 94 % do alumnado declaraba a finais de 2025 ter usado IA xenerativa en tarefas avaliables, fronte ao 53 % de finais de 2023. Recolle usos valiosos, sobre todo para estudantes con discapacidade ou cuxa primeira lingua non é o inglés, e un risco central: descargar na IA a lectura, a resolución de problemas ou a redacción pode eludir o esforzo produtivo (productive struggle) necesario para aprender.
O capítulo de avaliación é o máis contundente. Describe que moitas tarefas non supervisadas poden completarse con boa nota cunha participación escasa do estudante, e que os semáforos (vermello, ámbar, verde) cos que moitas institucións clasifican os usos permitidos son difíciles de facer cumprir se non cambia o deseño das probas. Sobre os detectores, conclúe que o seu resultado debe ser, como moito, unha proba máis; a guía pide nos procesos por conduta irregular un conxunto equilibrado de evidencias, sen «placing disproportionate weight on the outputs of AI detection tools». Defende as avaliacións seguras (exames presenciais, presentacións, exames orais, tarefas prácticas) e recoñece a súa posible menor autenticidade. Engade: «If it becomes possible to complete an assessment using AI without the knowledge and skills being tested, the assessment should be replaced.» Como exemplo, a Universidade de Bath pasou en setembro de 2026 a dous «carrís»: un pechado, sen acceso á IA, e outro aberto, deseñado dando por feito que se usará.
Sobre alfabetización e estratexia, o informe constata que a formación do alumnado é desigual, que a do profesorado adoita ser optativa e con pouca participación, e que en moitas institucións os enfoques nacen da iniciativa de docentes concretos. A Universidade de Kent, como estudo de caso, ofrece unha plataforma ChatGPT Edu con formación previa obrigatoria en alfabetización, uso responsable e protección de datos, aínda que usala é opcional.
A guía é a parte regulatoria. Ofrece exemplos de prácticas que probablemente cumpren as condicións B1 (experiencia académica), B2 (apoio) e B4 (avaliación): revisar a calidade dos materiais e da retroalimentación elaborados con IA, informar con claridade ao alumnado de que usos se permiten e mitigar as diferenzas de acceso. Aclara que non introducirá novas normas. No futuro sistema de calidade que propón, espera que as institucións demostren que as súas avaliacións resisten á IA, con posible consecuencia para a súa cualificación se hai dúbidas.
Entre os documentos da biblioteca, relaciónase co informe do comité do MIT, que tamén pide redeseñar a avaliación; aquí a orixe é un regulador e o foco, o cumprimento normativo. Límites: é un estudo cualitativo e autoseleccionado, centrado en Inglaterra. Para un docente de calquera nivel, o máis útil é o capítulo 2, coas opcións de redeseño, e os apartados 53 a 55 sobre políticas de uso. Para comezar, abonda a guía web, que se le en poucos minutos.
