Un informe para a UNESCO propón substituír «A que idade?» por «Para que e con que evidencia?» ao usar a IA na aula
Sonia Livingstone e tres coautoras sosteñen que non hai unha idade correcta única para usar a IA na educación e piden decidir segundo o desenvolvemento infantil e obxectivos educativos claros.
«Is there a right age for AI in education? Deciding whether AI is age-appropriate and why» é un informe de investigación asinado por Sonia Livingstone, Kim R. Sylwander, Sandra El Gemayel e Ayça Atabey, publicado pola UNESCO en 2026. Livingstone, profesora de Psicoloxía Social no Departamento de Medios e Comunicación da London School of Economics, presentouno na Digital Learning Week da UNESCO e publicou un resumo no blog Media@LSE o 22 de setembro de 2026. Segundo ese resumo, o texto elaborouse para apoiar notas de política sobre a gobernanza da IA na educación. Convén advertir que este artigo se apoia no resumo da autora e na ficha da biblioteca, porque o texto completo non se puido abrir no repositorio da UNESCO.
A tese é que non existe unha idade correcta única, porque o desenvolvemento infantil é variable e depende do contexto. De aí que se propoña cambiar a pregunta «A que idade?» por «Para que, baixo que condicións e con que evidencia?», formulación que recolle tamén a ficha da biblioteca. Livingstone pide que as decisións partan do desenvolvemento infantil e de obxectivos educativos claros; sen iso, advirte, os ministerios de educación corren o risco de adoptar decisións sen fundamento. Distingue ademais entre ensinar sobre a IA, é dicir, a alfabetización en IA, que considera prioritaria desde idades temperás, e usar a IA para ensinar, ámbito no que sostén que hai pouca evidencia. Como punto de partida ante esa incerteza, escribe que «the precautionary principle is a reasonable starting point».
O resumo achega algúns datos. O panel científico internacional independente sobre IA da ONU buscou evidencia sobre os efectos da IA na sociedade, incluída a educación, e achou pouca sobre os beneficios e máis sobre os riscos. Na investigación Rights.AI, realizada en Quenia, Brasil, a India e Tailandia, nenos e nenas usaban a IA, moitas veces sen supervisión, para informarse, crear, divertirse e pedir consello. Nos Estados Unidos, o 73 % das persoas adolescentes dixo non ter falado nunca cun docente sobre que é a IA e como funciona. A autora menciona tamén riscos de privacidade e os cambios non anunciados nas ferramentas que usan os centros, e lembra que hai restricións por idade en lugares como Noruega, Nova York ou California.
Na biblioteca o documento convive con outros que abordan a infancia e a IA desde ángulos distintos. O informe do Foro Económico Mundial sobre seguridade e benestar infantil (o seu artigo) coincide en que a idade, por si soa, non abonda como criterio, aínda que se dirixe sobre todo a quen deseña e despliega sistemas. Segundo a ficha da propia mensaxe, o texto presentouse na Digital Learning Week da UNESCO, onde se publicaron outros documentos, entre eles «The Algorithm in the Room» (na biblioteca).
Para un docente, o valor está no cambio de pregunta máis que nunha norma: antes de introducir unha ferramenta, convén saber que finalidade educativa ten, que evidencia a respalda e se se trata de ensinar sobre a IA ou de ensinar con ela. O límite é que, pola súa propia tese, non ofrece un limiar que se poida aplicar sen máis nun regulamento de centro. Como lectura inicial, o resumo de Media@LSE é breve e enlaza co informe completo.
Un informe para a UNESCO propón substituír «A que idade?» por «Para que e con que evidencia?» ao usar a IA na aula
Sonia Livingstone e tres coautoras sosteñen que non hai unha idade correcta única para usar a IA na educación e piden decidir segundo o desenvolvemento infantil e obxectivos educativos claros.
«Is there a right age for AI in education? Deciding whether AI is age-appropriate and why» é un informe de investigación asinado por Sonia Livingstone, Kim R. Sylwander, Sandra El Gemayel e Ayça Atabey, publicado pola UNESCO en 2026. Livingstone, profesora de Psicoloxía Social no Departamento de Medios e Comunicación da London School of Economics, presentouno na Digital Learning Week da UNESCO e publicou un resumo no blog Media@LSE o 22 de setembro de 2026. Segundo ese resumo, o texto elaborouse para apoiar notas de política sobre a gobernanza da IA na educación. Convén advertir que este artigo se apoia no resumo da autora e na ficha da biblioteca, porque o texto completo non se puido abrir no repositorio da UNESCO.
A tese é que non existe unha idade correcta única, porque o desenvolvemento infantil é variable e depende do contexto. De aí que se propoña cambiar a pregunta «A que idade?» por «Para que, baixo que condicións e con que evidencia?», formulación que recolle tamén a ficha da biblioteca. Livingstone pide que as decisións partan do desenvolvemento infantil e de obxectivos educativos claros; sen iso, advirte, os ministerios de educación corren o risco de adoptar decisións sen fundamento. Distingue ademais entre ensinar sobre a IA, é dicir, a alfabetización en IA, que considera prioritaria desde idades temperás, e usar a IA para ensinar, ámbito no que sostén que hai pouca evidencia. Como punto de partida ante esa incerteza, escribe que «the precautionary principle is a reasonable starting point».
O resumo achega algúns datos. O panel científico internacional independente sobre IA da ONU buscou evidencia sobre os efectos da IA na sociedade, incluída a educación, e achou pouca sobre os beneficios e máis sobre os riscos. Na investigación Rights.AI, realizada en Quenia, Brasil, a India e Tailandia, nenos e nenas usaban a IA, moitas veces sen supervisión, para informarse, crear, divertirse e pedir consello. Nos Estados Unidos, o 73 % das persoas adolescentes dixo non ter falado nunca cun docente sobre que é a IA e como funciona. A autora menciona tamén riscos de privacidade e os cambios non anunciados nas ferramentas que usan os centros, e lembra que hai restricións por idade en lugares como Noruega, Nova York ou California.
Na biblioteca o documento convive con outros que abordan a infancia e a IA desde ángulos distintos. O informe do Foro Económico Mundial sobre seguridade e benestar infantil (o seu artigo) coincide en que a idade, por si soa, non abonda como criterio, aínda que se dirixe sobre todo a quen deseña e despliega sistemas. Segundo a ficha da propia mensaxe, o texto presentouse na Digital Learning Week da UNESCO, onde se publicaron outros documentos, entre eles «The Algorithm in the Room» (na biblioteca).
Para un docente, o valor está no cambio de pregunta máis que nunha norma: antes de introducir unha ferramenta, convén saber que finalidade educativa ten, que evidencia a respalda e se se trata de ensinar sobre a IA ou de ensinar con ela. O límite é que, pola súa propia tese, non ofrece un limiar que se poida aplicar sen máis nun regulamento de centro. Como lectura inicial, o resumo de Media@LSE é breve e enlaza co informe completo.
